Het verhaal van de Zermatt-serie

Matterhorn

Wie wel eens in Zermatt is geweest, weet dat het een autovrij dorp is. De inwoners hebben hun gemotoriseerde voertuigen aan de rand van het dorp staan. In het dorp zelf word rondgereden in elektrische wagens, een soort golfkarretjes. Ze zijn er in een paar variaties, afhankelijk van gebruik, met meer ruimte voor mensen/bagage en of diverse voorraden.

Relaxt naar een spannend uitzicht

Als toerist kom je met de auto of bus niet verder dan Täsch. Daar parkeer je je auto en ga je de laatste kilometers met trein. Dat is overigens uitstekend geregeld, iedere 15 minuten gaat de pendel naar Zermatt. Wat opvalt als je in het station van Täsch staat, is het aantal Aziatische toeristen. Blijkbaar is er in Zermatt iets bijzonders dat “deze” toeristen trekt.

Het was heerlijk om het laatste stukje met de trein af te leggen. Geen stress over welke afslag te nemen, afgeleid raken door de omgeving of moeten zoeken naar bordjes voor de vakantiewoning. Gewoon lekker relaxen en genieten van de omgeving. Het riviertje langs het spoor, kleine watervallen, imposante rotswanden en onze Aziatische mede toeristen waren duidelijk in spannende afwachting van ……iets? Geen idee wat dat was, maar ze waren er erg opgewonden over. Ergens op de helft werd duidelijk wat deze opwinding was, het eerste uitzicht op de Matterhorn.

uitsnede Matterhorn - Zermatt-serie | Allios Deite Eikona - Ada Goverde

Imposant uitzicht

Het laatste stuk van het dal tussen Täsch en Zermatt is smal. Er is op sommige plaatsen niet veel meer ruimte dan nodig is voor één spoor, een rivier en een weg. Dat kronkelt allemaal samen omhoog naar Zermatt en op een paar plaatsen is er uitzicht op de Matterhorn. De zichtbaarheid van de Toblerone berg werd voor ons steeds duidelijk aangekondigd door alle oh’s en ah’s van de mensen die verder voorin de trein zaten.

Het was, en is, ook een imposant beeld met zijn bijna 4500 meter hoogte. Zelfs als je al op 1200 meter zit. En eerlijk is eerlijk, we gingen naar Zermatt om te skiën in de zomer, maar ik had heel bewust een appartement uitgezocht met uitzicht op de beroemdste berg van het dal, met balkon. Dan kon ik mijn statief en camera neerzetten en met regelmaat een foto nemen totdat ik mijn ideale plaatje van deze “reus” te pakken had.

De ideale foto

Aangekomen op het station van Zermatt werden we door de eigenaar van het appartement opgewacht. Al onze bagage en wijzelf gingen in en op zijn elektrische karretje mee en 10 minuten later stonden we in ons vakantieverblijf. Ik was de hemel te rijk. Los van alle ruimte in het appartement, bleken we geen balkon te hebben maar een terras van zeker 4×4 meter.  En al die twee weken in juli dat we in Zermatt waren heb ik deze imposante berg meerdere keren per dag op de foto gezet. En iedere keer dacht ik, dat is best leuk zo’n wolkje rond de top maar ik wil de top ook zien op de foto. Eén middag is me dat gegund, met als resultaat deze foto.

Er is meer te ontdekken in Zermatt

Smeltwater

Wat geweldig is om te doen in Zermatt, is met één van de vele liften jezelf een stuk de berg op laten brengen en dan de omgeving verkennen. De liftpassen zijn overigens serieus prijzig maar zo de moeite waard. 

Ada in de sneeuw Zermatt | Allios Deite Eikona - Ada Goverde

Wat trouwens niet geweldig is om te doen, is niet goed voorbereid een lift omhoog nemen. Tenzij je er geen probleem mee hebt om door te bijten. In al mijn enthousiasme stapte ik, met onze kersverse liftpassen, in het gondeltje die ons naar een hoogte van ruim 2000 meter bracht. Met een zomerse wandelbroek, een t-shirt en ballerina’s, gelukkig nog wel een warm vest in mijn tas. Oh en mijn fototoestel natuurlijk.

Daar stond ik, boven 2000 meter, echt minder aangenaam dan in het dorp zelf. Maar ja, partner en zoon vonden het geweldig tussen de plassen gesmolten sneeuw waar nog ijs op lag, sneeuwplaten, stenen enzovoorts. Dus ach, koude voeten heb ik toch al standaard, mijn vest was warm en mijn fototoestel hing al om mijn nek.

Koud, maar mooie foto’s

Van beren op de weg heb ik niet zo’n last. Ik heb wel eens gezegd, ‘zet jij een beer op de weg, dan schiet ik hem en maak ik er een bontjas van’, in overdrachtelijke zin van het woord natuurlijk. Met andere woorden; ik zie wel risico’s, maar in plaats daarover te gaan zitten tobben, buig ik ze om naar kansen. En daarom ging ik vrolijk op zoek naar mijn kansen en vergat dat mijn (bijna) blote voeten af en toe weg zakte in de sneeuw. De Beer is geschoten en de bontjas ligt klaar.

Naast de mooie foto’s die ik privé houd, leverde het ook dit mooie kunstwerk op. Een foto van een strookje smeltwater tussen de losse keien, op weg naar het dal. Hoewel de kleur versie van deze foto mooie groene tinten heeft, is de foto in zwart-wit mooier, mysterieuzer en spannender!

uitsnede Smeltwater - Zermatt-serie | Allios Deite Eikona - Ada Goverde
Meer over zwart-wit foto’s

Dat je, naast het hele jaar door skiën, fantastische wandelingen kunt maken in Zermatt mogen ondertussen duidelijk zijn. Er is zoveel moois te zien in het bergmassief.

Wandelend richting Gornergrat was opeens deze doodlopende uitloper zichtbaar. Stroompjes blauwgrijs water dat van de toppen afstroomt richting en bijna surrealistisch landschap van alleen steen en water. Het water verzamelt zich in een kom die al is volgelopen en overstroomt naar een tweede, kleinere kom. Het begin van een rivier is geboren.

Wat opvalt is dat de rotsen in eerste instantie gewoon maar grijs lijken. Als je wat langer kijkt, zie je echt heel veel kleurschakeringen tussen het grijs. Links, boven de waterkom, bevatten de rotsen bijvoorbeeld ook meerdere tinten, net als daarboven, boven het water stroompje. Aan de rechterkant ligt aan het meer een heel donkere, bijna zwarte rotsformatie. En hoe langer je naar de foto kijkt, hoe meer plukken sneeuw je ziet. Dan de kom die zich gevuld heeft met water, het lijkt wel een grote turquoise steen in plaats van een uit de kluiten gewassen plas met water. Het ligt nog voor een deel in de zon. Het deel dat in de schaduw ligt, lijkt een groenere tint te hebben.

Is het gek, dat toen ik dit zag, ik maar weer eens stopte om de nodige foto’s te nemen. Zo een fascinerend spel van water en rotsen, twee basale elementen en verder helemaal niets. Zoveel kleuren, zoveel patronen, zoveel dingen om te ontdekken, vastgelegd op een simpele foto……

Waterkom | foto uit de Zermatt-serie Allios Deite Eikona
Ik vertel meer over de Zermatt-serie
Knop tekst