Ik geloof in evolutie in de volle breedte van het woord. Ik ben van mening dat de mens een dier is zoals alle andere dieren die we kennen. Niet beter of slechter, wel eentje die wat handiger is wat betreft het gebruik van gereedschappen en die ook nog eens heel erg succesvol is. We zijn met heel veel ondertussen. Toch maak ik onderscheid in mijn foto’s tussen mensen en dieren. In deze categorie fotografeer ik het liefste dieren in het wild, foto’s van mensen maak ik niet snel.

Gedrag aanpassen, of niet

Naast onze handigheid met gereedschappen zijn we waarschijnlijk de enige soort die zich het meest bewust is van zichzelf. Dat zorgt ervoor dat we ons ook bewust zijn van anderen. Dat zelfbewustzijn heeft er wat mij betreft toe geleid dat, zeker nu we met zoveel zijn, ons gedrag zich daarop heeft aangepast. Wij houden rekening met wat anderen van ons vinden. 

Andere dieren zijn zichzelf, doen niet iets omdat dat van ze verwacht wordt door anderen in de groep. Of laten iets omdat anderen er iets van zouden vinden. Mensen zijn hun gedrag gaan aanpassen op basis van verwachtingen van anderen. Andere dieren hebben daar geen last van. Ze doen hun ding, voortgedreven door instinct.

Dieren fotograferen betekent geduld

Er moet gegeten worden en er moet nageslacht komen. Het nageslacht is de belangrijkste reden van hun bestaan. Overigens ook die van ons. Omdat dieren, behalve de mens, hun gedrag niet aanpassen omdat iemand anders wat van ze vindt, maakt voor mij het fotograferen van dieren zo leuk. Ze doen niet iets omdat jij dat graag wil, maar omdat ze daar zelf zin in hebben. Wil je een mooie, leuke, grappige of bijzondere foto van een dier? Dan zul je geduld moeten hebben en een dosis geluk.

Knobbelzwaan in spiegelbeeld | kunstfoto - Allios Deite Eikona

Knobbelzwaan in spiegelbeeld

Je huisdier fotograferen

Iedereen met een huisdier weet dat je lieve schat niet zomaar gaat zitten poseren voor een foto. Een hond is tot op een bepaalde hoogte daar thuis nog wel voor te trainen, maar voor alle andere dieren wordt dat een stuk lastiger. Ik heb bijvoorbeeld twee katten. Gewoon van het soort huis-tuin-en-keuken ras. Opgehaald bij de kattenopvang toen ze 8 weken waren. Halfbroer en -zus, ronduit mooie beesten.

De kater, inmiddels een je-weet-wel-kater, is grijs cypers met witte buik en poten. Zijn favoriete plek in de tuin is de magnolia boom. Daar heeft hij een perfect uitzicht over de hele straat. Hij ligt tussen de takken alsof hij de panterkoning van de buurt is. Maar denk maar niet dat ik hem met mijn camera al een keer echt goed op de foto heb kunnen zetten terwijl hij in de magnolia boom ligt. Verder dan een paar snel foto’s met mijn mobiel ben ik nog niet gekomen. Zodra je in buurt komt staat hij op en komt hij naar je toe om kopjes te geven.

Zijn zus is nog veel erger. Als rode poes is ze al bijzonder en dan heeft haar vacht ook nog iets vaags wolligs. Alsof ze ergens in haar stamboom en mohair kat heeft. Dat maakt haar heel ‘fluffy’. Het fotograferen van deze dame, ze zijn 6,5 jaar, is een ware uitdaging. Eigenlijk krijg ik haar alleen op de foto als ik al met getrokken camera, alle instellingen klaar, rustig haar kant op kom en ze niet doorheeft dat ik haar wil fotograferen.

Madame is echter niet van gister. Dus meestal ben ik al blij dat ik één, enigszins fatsoenlijke foto, van haar heb. Op de tweede is ze meestal al op weg naar de deur. Klinkt vast herkenbaar. 

Dichtbij of veraf om een goede foto van een dier te maken

Wat ik zeggen wil; dieren fotograferen is geduld hebben. Huisdieren hebben de neiging om naar je toe te komen. Ze voelen dat ze aandacht krijgen of ze hebben geen zin in aandacht en lopen weg. Wilde dieren hebben daar geen last van, maar zie maar om zo dichtbij een dier in het wild te komen dat deze zich niet bedreigd voelt en er vandoor gaat. Het blijft moeilijk om zo dicht in de buurt te komen dat je een fatsoenlijke foto kunt maken. Welk dier het ook is die je fotografeert, moet wel duidelijk aanwezig zijn op de foto. Of het nu een lieveheersbeestje, een kat, vogel, koe of olifant is.

Daar is niet alleen geduld voor nodig. Ook een dosis geluk speelt een rol. Zo was ik in de tuin bezig met het fotograferen van wat bloemen, toen ik opeens de reiger van ‘Jacht op het water’ in de sloot zag staan. Omdat er in de week daarvoor de nodige takken in het water terecht waren gekomen, had hij een mooi plekje midden in de sloot om vissen te vangen. Dat was misschien het geluk. Op blijven letten en om je heen blijven kijken hoort er ook bij. Als ik alleen met de bloemen bezig was geweest, had ik de reiger totaal niet gezien.

Hele kleine dierenfoto’s

Stuifmeel | Allios Deite Eikona - kunst aan de muur

Stuifmeel

Dat geldt ook voor de foto’s van insecten. Soms ga ik bewust op zoek naar insecten in de tuin. Ze fotograferen is vaak lastig. Je kunt gelukkig vaak wel helemaal om ze heen lopen om ze zo van alle kanten te kunnen fotograferen. Ondanks ze ergens rustig zitten, zijn ze ook nog eens razendsnel. Dan is het fijn als de zon schijnt. Dat scheelt in belichtingstijd. Zo kan ik een kortere sluitertijd kiezen en proberen om minstens zo snel te zijn als mijn kleine vriendjes.

Het mooiste aan het fotograferen van dieren, vind ik, is dat ze niet voor je gaat poseren. Ze doen zich niet anders of mooier voor dan ze zijn. Ze zijn helemaal zichzelf, puur, soms rauw. Daar hou ik van. Mensen zetten vaak hun masker op, of halen het helemaal niet weg, zetten hoog op een ander op. Dat doe ik zelf ook. Dit is wel de reden dat ik het fotograferen van mensen niet leuk vind. 

In het gedrag van dieren herken ik dan ook weer vaak iets van ons eigen menselijk gedrag. Want hé niets dierlijks is de mens vreemd, toch? Of was het nou misschien andersom? 

Geniet van al het moois dat de natuur te bieden heeft en hang je favoriete huisdier aan de muur.

naar alle dierenfoto’s